Άρθρο του Ι.Τσίγκα: “Η άρνηση για ανεξάρτητη διαιτησία”

0
157

 

Η  Διοίκηση του σπουδαιότερου και λαϊκότερου αθλήματος από τα διάφορα σπορ, τα περισσότερα χρόνια επίμονα και παρατεταμένα, επιδίδεται στην άσκηση διαφόρων αλλαγών μεταξύ αυτών και του συστήματος της διαιτησίας.

 

Διέπρεψε ως οπαδός των προβλημάτων του αθλήματος και στεφανώθηκε ως εχθρός των λύσεων. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε. Αποτυχία σε όλα. Δύσκολα η εμπειρία μπορεί να γίνει μάθημα για να σταματήσει η απαξίωση της Διαιτησίας και ακόμη πιο δύσκολα οδηγεί στην πριν τις αλλαγές εποχή ή σε νέες σωστές συμπεριφορές.

Ο παλαιός εαυτός της δηλ. της άρνησης παραμένει αλώβητος, κυκλοφορεί ανάμεσά μας και διεκδικεί να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο στα δρώμενα της διαιτησίας παρά τα τεράστια προβλήματα που συσσώρευσε σ΄ αυτήν.

Όλοι μιλάνε για δήθεν αλλαγές που έχει ανάγκη η διαιτησία. Αλλαγές παντού. Από τις εκλογικές διαδικασίες για την ανάδειξη της ηγεσίας του αθλήματος, τις διάφορες λειτουργίες ως και βασικές υποδομές όπως η βελτίωση της οικονομίας και ο σωστός τρόπος διαχείρισής της. Όμως τίποτα δεν έχει αλλάξει και ούτε θα αλλάξει εξ αιτίας της άρνησης για σωστές διαδικασίες.

Την ώρα που γίνεται μια κρατική διακήρυξη για αλλαγές σε κανονισμούς και υποδομές και η οποία συνοδεύεται από εικόνα γενικής αποδοχής, στην πράξη ένα μέτωπο άρνησης παραταξιακό και διαταξικό από την ηγεσία και τους παράγοντες του αθλήματος, ορθώνεται, άλλοτε βουβό και άλλοτε με τρόπο  θορυβώδη. Η εξοικείωση με την άρνηση είναι αποτέλεσμα της παιδαγωγικής πολλών δεκαετιών. Οι δυνάμεις του αθλήματος για θέματα   διαιτησίας, προτίμησαν την άρνηση από τη θέση να εφαρμόσουν τον αθλητικό Νόμο για την διαιτησία, εγκλωβίστηκαν στην άμεση εκλογική αναποτελεσματικότητα του αρνητισμού για ανεξάρτητη διαιτησία και έστησαν και στους εαυτούς τους και τους οπαδούς του αθλήματος την τέλεια παγίδα για ένα δήθεν σωστό και νέο σύστημα Διαιτησίας που όπως αποδείχθηκε είναι το χειρότερο όλων των εποχών.

Αν προσθέσουμε σε αυτό την απαξίωση και αποστροφή για τους διαιτητές που έντεχνα καλλιεργήθηκε μπροστά στις πραγματικές συνθήκες και την αναξιοκρατία της νέας εποχής, προοδευτικά διαμορφωνόταν για τον πλήρη έλεγχο των διαιτητών και της διαιτησίας σε όλες τις δομές της, έχουμε μια παραποίηση και μια πλάνη σε ολοκληρωμένη εκδοχή αλλά και παράβαση της Αθλητικής Νομοθεσίας, που προβλέπει  την ανεξάρτητη διαιτησία.

Η άρνηση για ανεξάρτητη διαιτησία είναι το άλλο όνομα της εξάρτησης της διαιτησίας και του αδιεξόδου που περιήλθε το άθλημα. Η άρνηση των παραγόντων του αθλήματος αισθάνεται πεπλανημένα  αυτάρκης που διεκδικεί ψευδώς να γίνει ορόσημο και ανέκδοτο. Επιδιώκουν να σταθούν όλα εκεί που η άρνηση ορίζει. Με οδηγό την ασφάλεια του αυτοδιοίκητου και με την ιδιοτέλεια του γνωστού και του οικείου, προτιμούν τις κλειστές πόρτες. Για τα προβλήματα στο χώρο της διαιτησίας δεν ρωτάνε, αρκεί να έχουν πρόσβαση τον πλήρη έλεγχο αυτής.

Οι παράγοντες της άρνησης για ανεξάρτητη διαιτησία, είναι οι άνθρωποι της αδράνειας και πάνω από όλα του συμφέροντος. Η άρνηση για καλούς και σωστούς διαιτητές είναι το ντεκόρ στην αδρανή και κενή ζωή τους. Εύκολη συνάντηση με την επανάσταση «δικά μου όλα».

Είναι «Μόδα» αλλά και «συντήρηση» όλα μαζί. Γίνεται θόρυβος για αλλαγές ως αντίδραση και ταυτόχρονα μανιφέστο οπισθοδρόμησης. Ο ακτιβιστής της άρνησης για την μετεξέλιξη των δομών του αθλήματος είναι πάντοτε και αρνητής της ύπαρξης της ανεξάρτητης διαιτησίας. Η άρνηση για ανεξάρτητη διαιτησία, βλέπουμε καθημερινά να γίνεται μια ζοφερή πραγματικότητα και απατηλή ζωτικότητα.

Το άθλημα από τη φύση του είναι βαθιά συνυφασμένο και αντίθετο με την εφαρμοζόμενη άρνηση. Η άρνηση για ανεξάρτητους διαιτητές είναι μια δραματική και ταυτόχρονα αρνητικής και φτωχής αυτογνωσίας. Είναι η άρνηση της ύπαρξης ενός υγιούς αθλήματος που μέσα του, οι μικροί ή οι μεγάλοι φορείς που το συγκροτούν, καλούνται ανταποκρινόμενοι στο ύψος των περιστάσεων να αποκρούσουν την αδράνεια και την στασιμότητα που  υπάρχουν λόγω ιδιοτελών συμφερόντων. Σε αυτή τη μεθόριο κρίνεται η αξιοκρατική πορεία του αθλήματος και το μέλλον της ανεξάρτητης Διαιτησίας, ώστε να εξαφανιστεί δια παντός η άρνηση της οπισθοδρόμησης, η οποία έφερε το άθλημα πολλά χρόνια πίσω και με κακά αποτελέσματα.

 

  • Ο Ιωάννης Τσίγκας, είναι πρώην πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Αργολίδας