Όπως έχει διαπιστωθεί, κατά καιρούς, οι Έλληνες διαιτητές αποφασίζουν και προχωρούν σε αποχές από τις προσφερόμενες διαιτητικές υπηρεσίες από τους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Δηλαδή κάνουν αντεπίθεση με το να μη δίνουν το «παρών» σε παιγνίδια που έχουν προγραμματισθεί να γίνουν , των διαφόρων πρωταθλημάτων.

 

Οι λόγοι της αποχής συνήθως είναι τρείς:

1) Οι επιθέσεις και οι ξυλοδαρμοί σε βάρος τους εκτός γηπέδων,

2) οι επειλές σε βάρος των οικογενειών τους και οι ζημιές των περιουσιών τους και

3) να διαμαρτυρηθούν για τις μηνύσεις εις βάρος τους που τους γίνονται αναιτιολόγητα ή αιτιολογημένα για αποφάσεις τους στους αγώνες, από επιφανείς και λιγότερο επιφανείς οπαδούς ομάδων, οι οποίοι νιώθουν ότι η διαιτησία δεν ήταν αμερόληπτη σε αγώνες των ομάδων τους.

Οι διαιτητές έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται δυσαρεστημένοι και ενοχλημένοι από τις επιθέσεις που τους γίνονται κατά καιρούς εκτός αγωνιστικού χώρου και από τις μηνύησεις που τους κάνουν οι παράγοντες για τις αποφάσεις τους στους αγώνες, καθώς κανείς από τους διαιτητές δεν έχει όρεξη να τρέχει στα Δικαστήρια.

Δυστυχώς με το υπάρχουν εξαρτημένο σύστημα διαιτησίας, οι διαιτητές ξέμειναν από συνδικαλιστικούς-διαιτητικούς εκπροσώπους διότι άφησαν την περίφημη και ανεξάρτητη ΟΔΠΕ να απαξιωθεί, αφού τώρα είναι μια ομοσπονδία «σφραγίδα», για την οποία παλιοί διαιτητές εκφράζουν παράπονα για τους νεότερους διαιτητές που παράτησαν την Ομοσπονδία και τους Συνδέσμους Διαιτητών όλης της χώρας για το χατίρι της ΕΠΟ και των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων.

Εδώ και μια δεκαπενταετία οι διαιτητές ανήκουν όχι στους κατά τόπους ανεξάρτητους Συνδέσμους Διαιτητών και νόμιμους εκπροσώπους τους, αλλά στις τοπικές ποδοσφαιρικές ενώσεις και έχουν εκχωρήσει στην ΕΠΟ και τις ενώσεις (δηλαδή στους ποδοσφαιροπαράγοντες) τα πάντα. Σήμερα είναι μάλλον οξύμωρο να ζητούν από αυτούς κατανόηση και προστασία την στιγμή που απεμπόλησαν τα δικαιώματά τους, εν γνώση τους.

Την πρωτοβουλία των αποχών την αναλαμβάνουν και την υπογράφουν συνήθως οι «διαιτητές-βοηθοί της Σούπερ Λιγκ» και προϊσταται της κίνησης συνήθως κάποιος διεθνής διαιτητής γιατί δεν έχουν συνδικαλιστικούς εκπροσώπους που ήταν η ΟΔΠΕ και οι Σύνδεσμοι Διαιτητών σε κάθε νομό.

Είναι επίσης εντυπωσιακό ότι αυτού του είδους οι κινητοποιήσεις γίνονται σε περιόδους κατά τις οποίες η Ελληνική Διαιτησία (παρά την συμβουλευτική παρουσία του πανάκριβου VAR) τινάζει τα πρωταθλήματα στον αέρα, με λάθη όχι μόνο των παραγόντων των ομάδων αλλά και των διαιτητών, των οποίων τα λάθη ενδεχομένως, δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει κάποιος, μόνο ανθρώπινα.

Ίσως και να έχουν δίκιο οι διαιτητές. Όμως τα δικά τους λάθη δεν τους ενοχλούν καθόλου και δεν τους απασχολούν. Το μόνο που θέλουν είναι να χαρακτηρίζεται κάθε λάθος τους ασήμαντο και φυσικά να έχουν ένα είδος ασυλίας και να μην έχουν ευθύνη και για όποιο μελλοντικό επόμενο λάθος.

Στο σημείο αυτό, κάποιος διερωτάται ποιός φορέας μπορεί να υπερασπισθεί τον Διαιτητή και πως φτάσαμε ως εδω; Φυσικά κανένας φορέας όπως η ΟΔΠΕ και οι Σύνδεσμοι. Ο κατήφορος της Ελληνικής Διαιτησίας επιταχύνθηκε με την έλευση ξένου αρχιδιαιτητή , του κ.Μέλο Περέιρα. Είναι ο ακριβότερος αρχιδιαιτητής στην Ευρώπη (ο μηνιαίος μισθός του είναι πάνω απο 20.000 ευρώ). Προκειμένου να μην ακούει παράπονα των Ελλήνων διαιτητών για την απαξίωση και την εξευτελιστική για τον κλάδο αποόφασή του να φέρνει σε αγώνες των πρωταθλημάτων ξένους διαιτητές, γι΄ αυτό τους χάρισε ενα είδος προστασίας και ασυλίας. Τι κάνει; Τους χαρίζει την ατιμωρησία και την μη διαγραφή κανενός από τους πίνακες για τα όποια λάθη κάνουν, αφού κανένας δεν έχει μείνει εκτός αγώνων περισσότερες από τρείς εβδομάδες.

Ο αρχιδιαιτητής και η διοργανώτρια έχουν επανειλημμένως δηλώσει ότι το μοναδικό πρόβλημα είναι οι δηλώσεις και τα παράπονα των παραγόντων. Επομένως είναι απολύτως λογικό οι διαιτητές να θεωρούν πλέον τον εαυτό τους αλάνθαστο και να μην δέχονται έστω την κριτική των δημοσιογράφων. Βεβαίως, είναι φυσικό, κατανοητό και λογικό όταν υπάρχει αδικία και αναίτια δυσαρέσκεια εναντίον τους να αντιδρούν με αποχές από τους αγώνες. Δεν είναι όμως σωστό να προαναγγέλονται αποχές όταν υπάρχουν κραυγαλέα λάθη και οι διαιτητές είναι ανεπαρκείς στην εκτέλεση των υποχρεώσεών τους, με απίστευτες λανθασμένες αποφάσεις, παρά την βοήθεια του VAR.

Αυτή είναι η άλλη, η κακή και η άσχημη πλευρά των διαιτητών. Με τα παραπάνω δεδομένα, πρέπει να εξετάζουν με πολύ προσοχή την κάθε περίπτωση για αποχή.

Ιωάννης Τσίγκας-

πρώην πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Αργολίδας

 

- Advertisement -