Μια από τις ειδήσεις στο χάντμπολ είναι η συμφωνία του Δημήτρη Δημητρούλια με την Κέρχενγκ, ομάδα της πρώτης κατηγορίας του Λουξεμβούργου. Έγινε έτσι ο πρώτος Έλληνας προπονητής χάντμπολ που πάει να δουλέψει στο εξωτερικό και σε ανδρική ομάδα πρώτης κατηγορίας.

Ο 39χρονος προπονητής είπε πολλά στο sport-fm.gr. και τον Κ.Χατζηδημητρίου. Ας δούμε κάποια απο τα σημεία της συνέντευξης:

Ποιες είναι η πιο σημαντική στιγμή και η πιο δυσάρεστη στην θητεία σου στον Διομήδη;

«Προφανώς η κατάκτηση του Τσάλεντζ Καπ. Ήταν η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής μου. Ζήσαμε ένα παραμύθι εκείνη την χρονιά, ήταν πέραν των προσδοκιών όλων μας. Όσοι το ζήσαμε, όπως το ζήσαμε αγαπήσαμε πολύ ο ένας τον άλλον. Νομίζω ότι όλη αυτή η ενέργεια όλων των ανθρώπων, ήρθε και κούμπωσε. Υπήρχε και τύχη, αλλά ήμασταν μία γενιά ανθρώπων που περισσότερα μας χρωστούσε το χάντμπολ, παρά εμείς στο χάντμπολ.
Είναι κάτι που δεν ξεχνιέται. Όταν περάσουν τα χρόνια αρχίζεις να εκλογικεύεις εκείνα τα συναισθήματα που νιώσαμε. Ήταν πολύ έντονα. Χειρότερη στιγμή δεν είναι με τον ΠΑΟΚ (χαμένο πρωτάθλημα) το 2015, όπως πολλοί μπορεί να πιστεύουν. Είναι ο χαμένος τελικός πρωταθλήματος από την ΑΕΚ το 2013. Ήταν η αμέσως επόμενη χρονιά της κατάκτησης του Τσάλεντζ Καπ και χάσαμε το πρωτάθλημα μέσα στην Αγία Τριάδα. Στεναχωρήθηκα, όσο καμία άλλη φορά. Βέβαια είμαι ένας άνθρωπος που μου αρέσει να πονάω και να κουβαλάω την πίκρα μου, αυτό με χτίζει κιόλας».

Φεύγοντας για αυτό το νέο project κλείνει το «κεφάλαιο» Διομήδης;

«Θα είμαι πάντα Διομήδης και θα προσπαθήσω να βοηθήσω τον Διομήδη όσο μπορώ, όπως πχ στο Danaon Cup, με τις διασυνδέσεις που θα αποκτήσω ή ακόμα και μέσω της νέας μου ομάδας. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι όταν γυρίσω η πρώτη μου σκέψη είναι να αναλάβω την ανδρική ομάδα του Διομήδη. Αύριο- μεθαύριο θα έρθει καινούργιος προπονητής και εγώ είμαι υποχρεωμένος να τον στηρίξω. Είναι γνωστό ότι έχω προτείνει τον Γιώργο Ζαραβίνα, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρουμε τους λόγους, είναι αυτονόητοι. Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί η υπόθεση, αλλά όποιος και να είναι ο επόμενος προπονητής δεν είναι δυνατόν να υπάρχει η… σκιά μου από πίσω».

Ποια ήταν η αντίδραση του Διομήδη και των αθλητών στο άκουσμα της αποχώρησης σου;

«Τα πρώτα άτομα που φρόντισα να ενημερώσω ήταν τους ανθρώπους του Διομήδη και της πόλης, τον Τάσο (Χειβιδόπουλος- αντιπεριφερειάρχη Αργολίδας), τον Δήμαρχο (Δημήτρη Καμπόσο), τον Κώστα (Βλαχοσπύρο- Πρόεδρο) και αμέσως μετά μίλησα με τους αθλητές μου. Κλείσαμε την χρονιά και μετά από καιρό, θα κρατούσαμε τον βασικό κορμό και πιστεύω θα είχαμε μία πολύ καλή σεζόν. Ήταν κάτι που μου άφησε πικρία. Δέθηκα με τα παιδιά και ήταν δύσκολο να τους πω ότι εγώ είμαι αυτός που φεύγει. Συνήθως οι αθλητές μου λένε ότι φεύγουν. Τώρα ήταν αλλιώς. Έχουν τον σεβασμό μου οι αθλητές αυτοί. Προσπάθησαν πολύ, ήταν η δυσκολότερη σεζόν στον Διομήδη και επίσης είμαι πολύ υπερήφανος για την στάση που κράτησαν όταν τους ενημέρωσα. Όλοι μου είπαν ότι είναι η ευκαιρία μου και μου ευχήθηκαν καλή επιτυχία.
Από την διοίκηση είχα παρόμοια αντιμετώπιση. Ήταν πράγματα που με άγχωναν. Σίγουρα το τελευταίο που θα ήθελα, ήταν να έφευγα τσακωμένος από τον Διομήδη. Χαίρομαι πολύ για τον τρόπο που το αντιμετώπισαν. Νιώθω τυχερός που η διοίκηση του Διομήδη με εμπιστεύτηκε το 2011 και θα τους ευγνωμονώ πάντα που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία, παρότι ήμουν νέος και άπειρος».

Ο Διομήδης θα συνεχίσει να κάνει πρωταθλητισμό; Με ποιο μοντέλο;

«Είμαι σίγουρος ότι αυτό πιστεύει η διοίκηση και εκτιμώ ότι αυτό θα προτείνει και ο νέος προπονητής. Θα πρέπει να είναι μια παρασκευαστική χρονιά για την ομάδα, δεν μπορεί να βγει και να μιλήσει για μεγάλα πράγματα. Φέτος μπαίνουν χρήματα στο χάντμπολ και κάποιες ομάδες θα ανεβάσουν το μπάτζετ.
Ο Διομήδης πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να είναι παρών, να διεκδικεί θέση στην τετράδα, να διεκδικεί νίκες με μεγάλες ομάδες, αλλά δεν αξίζει να επενδύσει πολλά χρήματα σε παίκτες. Πρέπει να μείνει ο βασικός κορμός που έχει δουλευτεί και να γίνουν προσθήκες ουσίας. Φυσικά ο σύλλογος έχει πάντα φιλοδοξίες και η πόλη επίσης. Να σκεφτείς ότι κάποιοι στο Άργος θεώρησαν και αποτυχία ότι μπήκαμε στην τετράδα, ενώ στον χώρο του αθλήματος όλοι γνωρίζαμε την δυναμικότητα των ομάδων και ότι ήταν επιτυχία με τις υπάρχουσες συνθήκες. Η τοπική κοινωνία μας είχε συνηθίσει στους τελικούς, τους είχαμε καλομάθει στις επιτυχίες».

- Advertisement -
loading...